Jan

Jan

Een leuke vrijdagavond

Over mijPosted by Jan Mon, February 25, 2019 01:14:12

Zoals zoveel mensen kijk ik uit naar het weekend. Het weekend is voor mij vrijdag op café en zaterdag in de dancing. Het weekend laat mij toe om de week te vergeten en de volgende week weer aan te kunnen. Elk weekend bepaald de kwaliteit van mijn leven.

Als een persoon die al jaren met een depressie leeft mag je dat echt letterlijk nemen. Eén slecht weekend kan de druppel zijn om de zelfmoordgedachten mallemolen in gang te steken. Ik leef dus steeds op een slappe koord. De week doorkomen en in het weekend energie op doen om de volgende week door te komen. Als het geen goed feestje is geweest valt het mij moeilijk om “tot volgende week” te zeggen. Ik ben autistisch en als ik dat zeg wil ik dat ook waar kunnen maken. Misschien kom ik deze week niet door. Ik zwaai dan enthousiast en zwijg.

Waar ik dus in het weekend zwaai en draai op de dansvloer, onzinnige grapjes brouw en altijd lach is de week een ander verhaal. Sinds men vriendin me na 16 jaar verlaten heeft voel ik me eenzaam. Alle contacten waren in de loop der jaren verdwenen en nieuwe contacten zijn moeilijk op te bouwen. De kwaliteit van het weekend wordt dan ook berekend op hoeveel contacten er gelegd geweest zijn en de kans om tijdens de week ook contact te hebben.
En dat gaat me niet vlot af, al denken de meeste mensen van wel. Ge ziet er goed uit, ge kunt goed dansen, zoveel energie. Ja…alles gaat in de vrijdag en zaterdag avond. Het contrast met de week is groot, heel groot. Maar ik moet, het is een kwestie van leven en dood.

Vorige week vrijdag was een heel slechte dag. Heel weinig volk op café. Een paar donkere nummers knalden uit de boxen en de duivels in mijn hoofd waren in hun sas. Dus vroeg naar huis, maar thuis was niet beter. Van 22:00 tot 6 uur ‘s morgens in de hel geweest. Ik bespaar je de details maar het was geen nacht om te herinneren, …. als je niet in de hel woont.
Een anti depressieva was nodig om de zaterdag te kunnen vertrekken. De zaterdag was goed. Iemand wou maandag ergens gaan dansen en ik mocht mee. Het leven lachte me weer toe.

Het was een goede week. De beste in maanden. Ik was dan ook hoopvol als ik vrijdag vertrok op café. Het was rustig op café maar het was nog vroeg. Aan de klap geraakt met een vent, gedanst met zijn vriendin. Het gesprek was mij iets te donker (waarschijnlijk door mij) en ik zoek contacten met vrouwen niet met mannen, maar het was nog vroeg en er was onder tussen veel volk in het café. Alles zag er goed uit.

En toen was het plots gedaan. Ineens staan daar een hoop mannekes in het blauw die de muziek stil leggen en zeggen dat we ons handen steeds zichtbaar moeten houden. Geen uitleg waarom, of over hoe het eraan toe ging gaan of wat dan ook. Een stel opgefokte macho’s die die stomme café gangers eens gingen tonen hoe machtig ze wel zijn. Eigenlijk en zielig vertoon om de eer hoog te houden over een al lang verloren strijd.

Zoals ik al zei ben ik autistisch en dit was men eerste razzia (op 52 jarige leeftijd). Ik dacht dat het snel en vlot voorbij ging gaan. Was ik effe verkeerd.

Op men stoel zittend denkend hoe ik het beste van deze situatie kon maken komt er ineens een hond met zijn poten op mijn barkruk snuffelen aan mij. Ik aangenaam verrast door de interesse van het dier, ik wou de hond strelen. Ja… mensen zien me niet graag, dieren vaak wel. Dit was dus een leuke ontmoeting waarvoor ik naar café kom, de rest van het café dacht zeker iets anders.

Ik kreeg prompt een blauwe bewaker wiens iq even hoog bleek als mijn eq. Laten we hem belachelijk ventje noemen. Belachelijk ventje beval me mijn vest die aan de barkruk hing aan te doen. Euch dat is niet mijn vest. Dat is de vest van een vrouw en ook een sacoche. “Waar is je vest” snauwt belachelijk ventje. Ik antwoord dat ik geen vest mee heb, alleen men trui.

Neem dan je trui en kom mee. Belachelijk ventje houdt me vast aan men arm en breng me naar buiten. Ik besef het niet maar voor iedereen ben ik nu al een veroordeelde crimineel. Zeker voor belachelijk ventje is er geen enkele twijfel dat hij de grootste drugsdealer te pakken heeft en er een promotie wacht. Alle zo gedroeg hij zich toch.

Buiten is de brandweer een tentje aan het opzetten. Ik merk dat er meer blauwe mannekes rondlopen dan dat er volk in het café zit. Geweren, kogelvrije vesten, ik heb nooit beseft dat het daar zo gevaarlijk was op café. De motorkap van men auto is ingericht als bureau voor iemand met een heel opvallende snor en een rol die ik zou omschrijven als de projectleider, laten we hem snorremans noemen.

Ik merk dat de lampen van men auto aan staan. Dat overkomt me normaal niet dus ik vind dat heel raar. Vanwaar ik aan de toog zat kon ik men auto zien maar dat de lampen aan waren was me niet opgevallen. Ik vraag beleefd aan belachelijk ventje of ik de lampen mag uitzetten in het kader van “leeglopende batterij”. Dat mag niet. Ook al goed.

Snorremans is ondertussen bezig met de “verdachte” voor mij. Laten we hem verdachte1 noemen. Het ziet er mij een vriendelijk manneke uit die net als mij niet weet wat hem overkomt. Snorremans eist zin gsm om een kopie te maken. Ik voel me samen met verdachte1 in elkaar krimpen. Verdachte1 stamelt “wanneer krijg ik die terug?” Snorremans antwoord dat weet ik niet. Zolang als we die nodig hebben.

Dit gaat er voor mij finaal over. Het volgende gaat door mijn hoofd: Hoe kan ik volgende week overleven zonder gsm? Waarom zou ik mijn privé gesprekken, chats bankgegevens, foto’s en contacten delen met een bende idioten die geen beetje respect voor mij tonen als ze voor mijn neus staan? Laat staan wat ze doen als ik er niet bij ben. Een kopie van mijn gsm? Hoe lang gaan ze die dat bewaren? Met wie gaan ze die data delen? Zijn die mannen in staat om die kopie deftig te beveiligen? Kan ik het vernietigen van de kopie vertrouwen? En zijn ze daar mee bezig?

Ik beslis om in te grijpen en vraag “Is dat wel wettelijk?”. Ik weet niet wat snorremans gezegd heeft maar het was zeker niet ja of nee. Belachelijk ventje zegt “staat er iets illegaal op je telefoon?”, ik zeg “nee”. Waarom kan je die dan niet geven. Omdat ik niet wil zeggen dat ik mijn gesprekken op chat niet wil delen, lieg ik en zeg “omdat er foto’s op staan”. Waarop belachelijk ventje zegt “och alsof dat ons interesseert.”. Ik denk en alsof ik ook maar één woord geloof van wat jij zegt.

Belachelijk ventje zegt “als ge liever gerold wordt kan dat ook hoor.” Ik antwoord “sorry maar dit is de eerste keer dat ik dit meemaakt en uw taalgebruik is mij niet duidelijk. Wat bedoeld U met gerold worden?”. Belachelijk ventje kijkt me aan als een koe naar een trein, de agressie is duidelijk in zijn ogen. Hij maakt geen volzinnen maar spreekt dreigend over “handboeien, gevangenis” en nog meer van die dreigende taal. De sfeer is op zijn minst grimmig en de druk wordt opgevoerd door de andere agenten. Ze komen dichterstaan om duidelijk te maken dat ik niet veel te zeggen heb.

Ik ben niet zeker maar ik vermoed dat verdachte1 gezwicht is en zijn mobieltje afgegeven heeft. Hij wordt naar de tent geleid.

Snorremans heeft nu tijd voor mij. “Adres”. Ik denk, je hebt mijn identiteit kaart, je gebruikt mijn auto met een perfect officieel geregistreerde nummerplaat als bureau maar je weet men adres nog niet? Meneer wil nog ne grote slag slaan voor zijn pensioen zeker? Maar ik antwoord zo beleefd mogelijk en geef men adres. “Je telefoon” snauwt snorremans. Ik antwoord dat ik men telefoon niet afgeef. Snorremans dreigt nog wat maar ik geef niet af. Over my dead body denk ik.

Snorremans heeft nu iets ander te doen, ik leun tegen men auto, maar achterlijk ventje laat niet los. “Als wij uw gsm vragen moet gij die geven”. Ik zeg dat in het kader van de wet op de privacy ik men gsm niet moet afgeven. Achterlijk ventje zegt “en gij weet dat”. Ik antwoord dat ik dat nu toevallig weet. Dit gaat nog even door tot achterlijk ventje ook door heeft dat hij dit spelleke niet gaat winnen. Hij gaat dus over tot fysiek machtsmisbruik.

Ik moet van belachelijk ventje 10 stappen in de richting van de tent zetten waar verdachte1 op dat moment gefouilleerd wordt. Kwestie om duidelijk te maken dat ik moet luisteren. Ik sta daar een tijdje te lummelen en ik vraag of ik weer tegen men auto mag leunen. Achterlijk ventje snauwt dat het niet mag. Ook goed.

Ik word binnen geleid in de tent terwijl verdachte1 zijn schoenen is aan het aandoen. Hij ziet er opgelucht uit, ik vermoed dat er niks is gevonden. Ik heb hem ook niet meer gezien. Er wordt gevraagd of ik akkoord ben met fouilleren. Natuurlijk mag dat. Ik doe niet ambetant, jullie doen ambetant.
De fouilleur van dienst is vriendelijk en correct. Ik had enkel een spannend t-shirt, trui, bretellen en spannende broek aan, zoals elke goed opgeleide flik weet: “hopen met plaats om drugs ongemerkt mee te nemen”. Op vraag verwijder ik alles uit de broekzakken: dat is dus wat briefjes geld, rijbewijs bankkaart en sleutels en leg het op een stoel van het café. Identiteit kaart is bij snorremans. Fouilleur kijkt raar op en vraagt of dat alles is. Ik voel nog eens, ja dat is alles. Fouilleur voelt en vind niks. Nog even schoenen uit en broek en slip naar beneden maar behalve mijn lul was daar niet veel te vinden. Alles ok dus en dat wordt ook zo gerapporteerd naar snorremans.

Terwijl ik mijn broek optrek hoor ik. “We moeten zijn gsm nog hebben voor een kopieke.” Met men broek op men enkels sta ik zo rap als tellen bij mijn gsm. Over my dead body denk ik. Ik was net op tijd voor de aanstormende flik die onverrichte zaken terug keert.

Fouilleur blijft van dan af bij mij. Dank daarvoor meneer fouilleur. Buiten gekomen zie ik blondine met de drugsverslaafde hond weer. Ze kijkt heel agressief. Ik doe mijn auto van het slot. De hond wordt in de auto losgelaten. De hond heeft de tijd van zijn leven in men auto. De stress stijgt met de tijd bij mij. “Het duurt me te lang” zeg ik. Fouilleur antwoord dat als er iets was de hond al lang signaal had gegeven.

Dan ook nog even de hond in de koffer. De hond zit blij te wezen in de koffer en kijkt me happy aan. Ja ik heb 3 katten en meer dan half jaarlijks wordt mijn auto niet gereinigd en gister middag nog naar de glasbol geweest men 2 grote vuilbakken glas waar hier en daar wel een reukje aan zat, god weet wat die hond riekt en zit te denken. Ondertussen gaat blondine ook nog eens kijken in de auto. Alsof ze een betere neus heeft dan de hond. Ze raapt een stukje vuil op vanonder de bestuurderszetel en gooit het na inspectie op de grond. Geen enkele flik die haar aanspreekt over vuil op de openbare weg werpen. Om maar over de geworpen blik naar mij te zwijgen.

Ik ben nu dus officieel zonder drugs en het is tijd voor charme offensief om de schade te beperken. “ach gij woont daar, das een schoon huizeke he”. “Het gaat hier nog een tijdje duren ge moogt niet naar binnen dus ge kunt beter vertrekken.” Ik antwoord beleefd en denk “Er komt geen flik mijn huis meer in.”

Ik ben naar huis gereden en vrij snel gaan slapen, te veel emoties. Zaterdag ben ik met blauwe mannekes in men hoofd wakker geworden. Ik heb een antidepressiva genomen en gebeld naar vrienden voor advies.

Zaterdagavond was vrij goed maar lang niet goed genoeg om vrijdag te doen vergeten. Zondag weer tussen blauwe mannekes en zelfmoord gedachten wakker geworden.

EPILOOG

Als je politieagent bent en dit leest dan moet je nu eens extra goed opletten. Die mensen in het café werken in de week en moeten zich kunnen ontspannen omdat ze net zoals jij onder veel te veel stress staan. Zij betalen belastingen en daarmee wordt je loon betaald. Je neemt ons bij zo een actie ons vrijheid af, je neemt onze cafébaas zijn recette af, van mij neem je zelf een deel van men overlevingskansen af en god weet wat van andere mensen.
Is het dan zoveel gevraag om correct en vriendelijk te zijn. Een beetje bewust van wat mensen doorgaan als ze daar alleen staan tussen een groep goed uitgerust en bewapende mensen die geen enkel respect voor jou tonen? Die je behandelen als een crimineel zonder enige vorm van bewijs?

Mijn telefoon is men connectie met de rest van de wereld. Als je die weg neemt kom ik de week niet door. Als je daar een kopie van neemt neem je een stuk van men ziel weg. Er staan geen illegale zaken op mijn telefoon maar wel zielsgeheimen die ook al interesseren ze je niet ik wil ze niet delen met jou. Er staan ook zielsgeheimen van anderen en die wil ik jou nog minder geven.
Als je een dochter/nichtje hebt, vraag haar eens naar haar dagboek om een kopieke te maken.

Als de mensen jou stress geven komt dat ook omdat jij of je collega zich ooit als een oen heeft gedragen en jij of je collega dat toe liet. Dit is niet de eerste keer dat de politie zich naar mij misdraagt. En als dat niet meer gebeurd is dat enkel omdat ik hier niet lang meer ga rondlopen. Neen ik heb geen vertrouwen in mensen die de wet moeten laten naleven maar zelf een loopje nemen met de wet. Neen ik heb geen vertrouwen in een organisatie die de mensen moet helpen maar als je hulp vraagt hun kat stuurt en als je op café zit je avond komt verpesten en je behandeld als een stuk vuil.

Ik heb er natuurlijk het volste vertrouwen in dat volgens de politie alles volgens het boekje is verlopen en dat het een succesvolle en nodige actie was met een minimum aan impact voor de burger.

Maar: Ik leef nu met de leuze: Politie uw vriend… misschien, maar niet de mijne.



Mijn Arduino code werkt niet. Hoe komt dat nou?

Over mijPosted by Jan Fri, April 27, 2012 20:22:39
Arduino is een prachtig stukje speelgoed. Als je als noob met de Arduino begint zie je al snel heel wat mogelijkheden. En ja die zijn er echt wel. Maar als je dan begint met je eigen projectje te coderen/solderen; lukt het meestal niet zo goed. Hoe komt dat nou? Vraag je je dan af.

Ja hoe komt dat nou? (zucht de ervaren Arduinoer)smiley

Laat mij een poging doen om daar een zinnige uitleg over neer te pennen.

Wat de meeste noobs (en zelf heel wat ervaren Arduinoers) niet beseffen is hoe goed het Arduino team er in geslaagd is om iets dat heel moeilijk is, makkelijk te maken (of is het "laten blijken").

En daardoor komt het. smiley.........

Ja, echt waar.............smiley

......... Daar ben je niet veel mee, he?

Laten we eerst even duidelijk maken hoe moeilijk het wel niet is om te doen wat je met je Arduino wil doen, maar dan zonder Arduino.

1) Je neemt een PIC (Programmable Integrated Cirquit).
2) Je neemt een PIC programmer (hiermee programmeer je een PIC)
3) Neem een hoop elektronische componenten waaronder een 555 (zie andere post) een USB poort, een crystal, een voedings stabilisator.
4) Lees en begrijp van al die componenten de datasheets
5) Ontwikkel en print een PCB waar je al deze componenten kan op plaatsen en verbinden.
6) Schrijf een bootloader (of gebruik een bestaande voor je PIC).
7) Schrijf een hele hoop libraries.
8) En nu heb je iets wat op de Arduino lijkt.
9) Dus nu neem je de elektronische/mechanische/elektrische componenten die je nodig hebt voor je project.
10) Lees van al deze componenten de datasheets.
11) Maak een PCB die je kan verbinden met je eerste PCB
12) Schrijf code voor je project

En het werkt niet....... Hoe komt dat nou?

Ja hoe komt dat nou? (zucht de ervaren Arduinoer)smiley

Arduino heeft dit heel wat makkelijker gemaakt. Maar natuurlijk blijven er nog wat voorschriften over. Vergelijk het met je vriend(inne)tje smiley. Je ziet hem/haar graag, je kan er leuke dingen mee doen, maar sommige zaken moet je mee opletten. Zoals bijvoorbeeld andere vriend(inne)tjes smiley.

Laten we even een veel voorkomend probleem van noobs als voorbeeld geven.

De noob denkt “Ik neem een arduino, Ik sluit daar een motor/led/camera op aan en ook men PC. Dan kan ik commando’s naar men PC sturen en van men PC naar de motor/led/camera. En dan kan ik ..................”

En dan begint de noob code te schrijven voor de Arduino die commando’s als “Zet de flits aan” en “trek een foto” en “Draai de camera [XX] graden [horizontaal/verticaal]” moet ontvangen en die ............ niet werkt.

Hoe komt dat nou?

Ja zucht de ervaren Arduinoersmiley; dat komt omdat je code schrijft in C*. C is een taal die gemaakt is om nauw met processors te kunnen samenwerken. Processors werken goed met gehele getallen maar niet met strings. Je zegt dus niet tegen de processor “Zet de flits aan” maar digitalwrite(2,HIGH); En HIGH is eigenlijk 1.

Zo zou je “Draai de camera [XX] graden [horizontaal/vertikaal]” kunnen vertalen in

If (Horizontal)
{
digitalwrite(3;CurHorizontalValue+XX); //Zeg de servo op pin 3 die horizontaal beweegt dat hij XX moet draaien
}
Else
{
digitalwrite(4;CurVerticalValue+XX); //Zeg de servo op pin 4 die verticaal beweegt dat hij XX moet draaien
}

Maar hoe kom je nu van “Draai de camera 20 graden verticaal” naar

Horizontal = false;
XX = 20?

Dat kan je doen. Maar dat is niet zo makkelijk. Het is heel wat makkelijker als je het als volgt zegt:

H1
D20

H1 betekend dan horizontaal is true

D20 betekend dan : draai 20 graden.

Dit lukt zolang je voor elk commando 1 uniek character kan verzinnen.

Met deze methode kan je een spatie gebruiken om de commando’s te onderscheiden. En dan wordt “H0 D30 F1 P3” “30 graden verticaal draaien en 3 foto’s trekken met flits”

onderaan vind je de code

Veel plezier ermee

Jantje

Arduino programmeer je eigenlijk in Wiring. Maar in grote lijnen in dat C/C++. C en C++ zijn 2 talen die nauw verwant zijn. De meeste code die je de eerste weken zal schrijven zal in C zijn. Behalve als je String gebruikt.


/*
read command from Serial
Language: Wiring/Arduino

This program reads an ASCII character directly followed by a space from the serial port and converts it in a variable.

The circuit:
No circuit needed (only seria port communication

Created 27 April 2012
by Jan Baeyens

This example code is in the public domain.
*/

boolean Flash = false; //Do you want to use the flash when taking photo's
boolean Horizontal = true; //Do you want to turn Diagonal or Horizontal
int DegreesToTurn = 0; // How many degrees do you want to turn
int NmberOfPhotosToTake = 0; // How Many photo's do you want to take
char IncommingCharacters[10]; //This is a local buffer. You should not send messages with more than 9 characters
int ReceivedCharacters=-1; // Contains the number of characters in IncommingCharacters

void setup()
{
Serial.begin(115200);
}

void loop()
{
if (Serial.available() > 0) //Something arrived so do something
{
IncommingCharacters[++ReceivedCharacters] = Serial.read(); // get incoming byte:
// Serial.print("received ");
// Serial.println(IncommingCharacters[ReceivedCharacters]);
if ((IncommingCharacters[ReceivedCharacters] == ' ')
| (IncommingCharacters[ReceivedCharacters] == '\n')
| (IncommingCharacters[ReceivedCharacters] == '\r'))
{
// Serial.println("Command end\n");
if (ReceivedCharacters > 0)
{
switch (toUpperCase((IncommingCharacters[0]))) // IncommingCharacters[0] means the first received character.
{ //note that the characters after case need to be single quotes
case 'F': Flash= atoi( IncommingCharacters+1); break;// IncommingCharacters+1 means the string without the first character
case 'H': Horizontal= atoi( IncommingCharacters+1); break;
case 'D':DegreesToTurn= atoi( IncommingCharacters+1); break;
case 'P':NmberOfPhotosToTake= atoi( IncommingCharacters+1); break;
break;
default:
Serial.print("Non recognized character received: ");
Serial.println( IncommingCharacters);
Serial.print("Use F H D P followed by a value and space\n");
Serial.print("For instance H45\n\n");
break;
}
Serial.print("New Values");
Serial.print("\nFlash = ");
Serial.print(Flash);
Serial.print("\nHorizontal = ");
Serial.print(Horizontal);
Serial.print("\nDegreesToTurn = ");
Serial.print(DegreesToTurn);
Serial.print("\nNmberOfPhotosToTake = ");
Serial.println(NmberOfPhotosToTake);
}
ReceivedCharacters = -1; // reset the pointer
memset(IncommingCharacters,0,10); //reset the memory
}
}
}

Arduino plugin

Over mijPosted by Jan Sat, November 05, 2011 23:55:55
Er zijn zo van die gelukkige dagen in men leven. Zo van die dagen dat je iets vindt waardoor je eindelijk kan doen wat je daarvoor wel wou doen maar onmogelijk leek.Een paar jaar geleden had ik zo een dag. Zoekend op het David forum voor 3D scanning informatie las ik een artikeltje over Arduino. Arduino heeft mij toen gelukkig gemaakt. Om uit te leggen waarom dat zo was moet ik je iets meer over mezelf vertellen. Ikzelf ken wel wat van elektronica maar het wat gevorderde werk moet ik aan mij laten voorbijgaan. Dit schrijf ik allemaal toe aan de 555 timer IC. Een IC (Integrated circuit) is een zwart doosje met veel pootjes op de borden die in elektronica apparatuur zit. Zo een IC is op zich al een heel complexe elektronische schakeling. Noem het elektronica voor luie mensen of SMART gebruik van kennis en ervaring. Feit is; er zijn heel veel IC's. Teveel voor mij. Maar een 555 IC staat op bijna elke kaart. Zo een IC wordt gebruikt om een gewone stroom die lekker van positief naar negatief stroomt te veranderen in pulsjes. Door die pulsjes gaat alles zich anders gedragen. Bijna als een computer. Een beetje te moeilijk voor mij. Elektronica leek dus onmogelijk wegens pulsen en teveel IC's. En dan is daar Arduino.Arduino is een kaartje met een PIC op. Tja hoor ik je zeggen; ik heb zoveel kaartjes met een foto op. Neen neen PIC ...... niet picture. PIC staat voor Programmable Integrated circuit. Een hele mond vol dus maar je kan het ook stellen als een programmeerbare IC. Dus geen IC met een heel specifiek doel maar een programmeerbare die je kan laten doen wat je wilt smiley. Als die PIC doet wat jij wilt; dan de elektronica er rond ook. De elektronica rond zo een PIC kan heel eenvoudig zijn. Met een 20 tal schakelingen kom je al heel ver. 20 schakelingen dat kan ik wel aan smiley. PIC's vind je al lang op de markt dus daar is eigenlijk niks nieuws aan. Denk maar aan het uploaden van nieuwe software op je IPhone of IRouter. Allemaal voorbeelden van nieuwe programma's voor PIC's.Dus zo een PIC kan je programmeren en is elektronica. Van Programmeren heb ik wel kaas gegeten dus komt de electronica weer in mijn bereik.Maar hoe krijg je nu een programma op zo een PIC? Vroeger kwam daar elektronica of dure software aan te pas. En hoe stuur je zo een PIC aan? Ja daar komt een 555 bij te pas.smileyVroegersmiley. Want nu is er Arduino. Arduino is een kaartje met een PIC op met alles erbij om de PIC te kunnen programmeren en te gebruiken. Arduino maakt het mogelijk om op je PC een programma te schrijven en te downloaden via de USB naar de PIC. Alle pootjes van de PIC zijn dan weer beschikbaar zodat je makkelijk een sensor of motortje kunt aanschakelen.Ja de dag dat ik Arduino leerde kennen was één van de vele gelukkige dagen in men leven. Vandaag schrijf ik dit artikeltje omdat er een vervolgje is. Vandaag publiceerde ik men eerste eclipse plugin om een Arduino te programmeren. Je kan de plugin installeren via install new software in eclipse met de url http://www.baeyens.it/eclipse/update site/. Meer daarover kan je in het engels lezen op http://eclipse.baeyens.it En nu kan ik eindelijk verder genieten van men tuinsmileyJan

Welkom op m'n site

Over mijPosted by Jan Wed, January 20, 2010 19:36:18
Dag lezer.
Je bent nu op de site van Jan Baeyens maar wie is dat nu die "Jan" (jaja met een hoofdlettersmiley).
Als je jezelf ooit al eens hebt proberen omschrijven dan weet je dat het niet makkelijk is. Iedereen heeft vele kanten en niet elke kant wil je overal evenveel belichtensmiley. Wel, dat geldt voor mij ook.
Laat ik beginnen met de kant "feiten". Ik ben een veertiger die gescheiden is. Ik heb aan men huwelijk behalve een financiele kater ook een prachtige dochter overgehouden. Voor de dames: Sorry voor U maar ik heb ook een leuke vriendin (Ik hou van jou shatjesmiley).
Verder werk ik al heel wat jaren met computers en hou ik het graag simpel.
Ik heb een interesseveld dat heel wat breder is dan wat je van een gemiddelde nerd zou verwachten.
Ik hou van dansen, humor, met de handen werken, technologie en rustig in de zetel zitten.
Ik ben de man met de kilt smiley
Wees welkom en lees verder of laat van je horen.
Jan